تازەپێگەیشتوو

نیسانی ١٩٥٨. ماریا کراپیڤینا، دەرچووی فاکەڵتی یاسا لە زانکۆی لینینگراد، بەشی ڕێکاری تاوان و تاوانکاری، لە UGROی بەشی پۆلیسی ناوچەی ناوەندی دامەزراوە. تەنها کچێک، خوێندکارێکی نایاب، کچی دایک و باوکی زیرەک دەکەوێتە ناو تیمێکەوە کە پێکهاتوون لە ئۆپەراتیڤە زبر و بەئەزموونەکان کە لە شەڕەکەدا دەرچوون. لە یەکەم ڕۆژدا ماشا دەیەوێت وازی لێبهێنێت. بەڵام دەستی بە زانیاری لەسەر خیانەتکارێک لە وەزارەتەکەدا دەست دەکەوێت کە پەیوەندی بە باندێکی گەورە و بوێرەوە هەیە. ماشا بڕیار دەدات کە ئەرکی خۆیەتی بمێنێتەوە و "مۆلەکە" ئاشکرا بکات. وە هەروەها بۆ ئەوەی بیسەلمێنیت کە شایەنی شتێکە. هەمووان دەکەونە ژێر گومانەوە، لەنێویاندا سەرۆکی بەشی ئۆپێرا سویدییەکان ,the "uncouth lout"، کە ماشا بە شێوەیەکی چاوەڕواننەکراو عاشقی دەبێت، و ڕۆژانە زیاتر و زیاتر..