ئێڤەر ئافتەر

سکی زیاتر و زیاتر لە قووڵایی باخچەیەکی نهێنی ژێر ئاودا نوقم دەبێت. لە سەرووی ئاوەوە، لە قوتابخانەدا تووشی قسەی ناشرین دەبێت بەهۆی ئەوەی بە زمانەکە قسە ناکات و پێشتر سوڕی مانگانەی هەیە. لە ماڵەوە دایکی جگە لە خۆشەویستی سەخت هیچی پێ نابەخشێت. لە خوارەوە تاکە شوێنێکە کە هەست بە ئازادی دەکات. بەڵام پێش ئەوەی بەڕاستی بتوانێت لەم کایەی چیرۆکە تاریکەدا بژی و هەناسە بدات، دەبێت بالەی دەریاچەیەک گەشە بکات، ئەمەش قوربانییەکی زۆر بە ئازاری دەوێت.